Ρεφλεξολογία και Ιδιοπαθής Δυσκοιλιότητα Γυναικών

[Πιλοτική μελέτη για την αποτελεσματικότητα της Ρεφλεξολογίας στην αντιμετώπιση ιδιοπαθούς δυσκοιλιότητας σε γυναίκες]

Sue Woodward a,*, Christine Norton b, K. Louise Barriball a
a Florence Nightingale School of Nursing and Midwifery, King’s College London, 57 Waterloo Road, London SE1 8WA, UK
b Burdett Institute of GI Nursing, St Mark’s Hospital, Watford Road, Harrow HA1 3UJ, UK

Στόχοι
Η δυσκοιλιότητα είναι ένα κοινό πρόβλημα στο Ηνωμένο Βασίλειο, που επηρεάζει έως και 20% του πληθυσμού. Οι Ρεφλεξολόγοι ισχυρίζονται ότι η Ρεφλεξολογία μπορεί να είναι ευεργετική για τη θεραπεία της δυσκοιλιότητας. Ο σκοπός αυτής της διερευνητικής πιλοτικής μελέτης ήταν να προσδιοριστεί η αποτελεσματικότητα της ρεφλεξολογίας στην αγωγή ιδιοπαθούς δυσκοιλιότητας σε γυναίκες και είναι η πρώτη μελέτη για την αποτελεσματικότητα της εφαρμογής ρεφλεξολογίας σε γυναίκες ιδιοπαθή δυσκοιλιότητα, οριζόμενης σύμφωνα με τα κριτήρια Rome II.

Μέθοδοι
Επιλέχθηκαν δεκαεννέα (19) γυναίκες με ιδιοπαθή δυσκοιλιότητα όπως αυτή ορίζεται από τα κριτήρια Ρώμη ΙΙ και που απευθύνθηκαν σε ειδικό υπηρεσιών βιοανάδρασης. Η διάρκεια της θεραπείας ρεφλεξολογίας (εβδομαδιαία για έξι εβδομάδες) δόθηκε. Καταγράφηκαν, η υποκειμενική αντίληψη των ασθενών της δυσκοιλιότητας, η Κλίμακα Νοσοκομειακού Άγχους και Κατάθλιψης (HAD), η σύντομη φόρμα 36 (SF36), όλη η διαμετακόμιση του εντέρου και το Ερωτηματολόγιο Ολιστικής Συμπληρωματικής και Εναλλακτικής Ιατρικής (HCAMQ) πριν και μετά την παρέμβαση.

Αποτελέσματα
Όλοι οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν την παρέμβαση και κανένας δεν χάθηκε κατά την παρακολούθηση. Στο ενενήντα τέσσερα τοις εκατό (94%) των συμμετεχόντων η δυσκοιλιότητα τους βελτιώθηκε σε κάποια έκταση. Δέκα συμμετέχοντες είχαν βελτίωση στο χρόνο διέλευσης παχέος εντέρου και δύο ασθενείς είχαν επανέλθει στους φυσιολογικούς χρόνους διέλευσης. Δέκα ασθενείς (53%, p = 0,19) έδειξαν βελτιωμένη βαθμολογία άγχους και 11 συμμετέχοντες (58%, p = 0,14) έδειξαν βελτιωμένη βαθμολογία κατάθλιψης στις κλίμακες HAD. Βελτίωση παρατηρήθηκε στη γενική υγεία, ψυχική υγεία και τη ζωτικότητα της κλίμακας SF36, με σημαντική τη βελτίωση της ζωτικότητας (p <0,05). Εξήντα-τρία τοις εκατό των συμμετεχόντων είχαν μια πιο θετική στάση (p = 0,03) προς τις ΣΕΘ και την ολιστική προσέγγιση, μετά τη θεραπεία.

Τα συμπτώματα που βελτιώθηκαν σχετίζονται όχι μόνο με συχνότητα κενώσεων, αλλά και σε άλλα συμπτώματα όπως το φούσκωμα το οποίο οι ασθενείς συχνά θεωρούν ως πιο ενοχλητικό.

Χρήση Καθαρτικού
Πριν από την έναρξη της παρέμβασης, 15 από τους 19 συμμετέχοντες έπαιρναν τακτικά καθαρτικά. Στο τέλος της μελέτης 12 (80%) από αυτούς τους ασθενείς είχαν παύσει να χρησιμοποιούν καθαρτικά και δύο είχαν σημαντικά μειωμένη κατανάλωση καθαρτικής ουσίας. Από αυτούς τους δύο, ένας ασθενής που λάμβανε ημερήσιες δόσεις senna, τις μείωσε σε μία δόση περίπου κάθε τρεις εβδομάδες και η άλλη είχε μειώσει κατανάλωση καθαρτικού Picolax που έπαιρνε δύο φορές την εβδομάδα, σε χρήση senna μία φορά την εβδομάδα.

Συμπεράσματα
Αυτή η μελέτη δείχνει ότι στο δείγμα η Ρεφλεξολογία έχει δυνητικό όφελος για τη θεραπεία της ιδιοπαθούς δυσκοιλιότητας σε γυναίκες. Απαιτούνται περαιτέρω τυχαιοποιημένες μελέτες.

Ρεφλεξολογία και Ιδιοπαθής δυσκοιλιότητα γυναικών

Ρεφλεξολογία και Ιδιοπαθής δυσκοιλιότητα γυναικών

[A pilot study of the effectiveness of reflexology in treating idiopathic constipation in women]

Sue Woodward a,*, Christine Norton b, K. Louise Barriball a
a Florence Nightingale School of Nursing and Midwifery, King’s College London, 57 Waterloo Road, London SE1 8WA, UK
b Burdett Institute of GI Nursing, St Mark’s Hospital, Watford Road, Harrow HA1 3UJ, UK

Objectives
Constipation is a common problem in the UK, affecting up to 20% of the population. Reflexologists claim that reflexology can be beneficial in the treatment of constipation. The aim of this exploratory pilot study was to determine the effectiveness of reflexology in treating idiopathic constipation in women and it is the first study of the effectiveness of reflexology for the treatment of women with idiopathic constipation defined according to Rome II criteria.

Methods
Nineteen female patients referred to a specialist biofeedback service with idiopathic constipation defined by Rome II criteria were recruited. A course of reflexology treatment (weekly for six weeks) was given. Patients’ subjective perception of constipation was recorded as well as the Hospital Anxiety and Depression Scale (HAD), the Short form 36 (SF36), whole gut transit and the Holistic Complementary and Alternative Medicine Questionnaire (HCAMQ) before and after the intervention.

Results
All participants completed the intervention and none were lost to follow-up. Ninety-four percent of participants identified their constipation to be improved to some extent. Ten participants had improved colonic transit times and two patients had normalised colonic transit. Ten patients (53%, p = 0.19) demonstrated an improved anxiety score and 11 participants (58%, p = 0.14) demonstrated an improved depression score on the HAD scales. Improvement was seen in general health, mental health and vitality on the SF36 scale, with vitality improving significantly (p < 0.05). Sixty-three percent of participants had a more positive attitude (p = 0.03) towards CAM and holistic health following treatment.
Symptom improvement related not only to bowel frequency, but also to other symptoms such as bloating that patients often regard as more troublesome.

Laxative use
Prior to the commencement of the intervention, 15 out of the 19 participants were taking regular laxatives. At the end of the study 12 (80%) of these patients had ceased using laxatives and two had greatly reduced their laxative consumption. Of these, one patient had been taking daily doses of senna and had reduced to one dose approximately every three weeks and the other had reduced laxative consumption from twice weekly doses of Picolax to a once weekly dose of senna. Data for one participant were missing.

Conclusions
This study shows that in this sample reflexology has potential benefit for treating idiopathic constipation in women. Further randomised trials are required.

Πηγή: Complementary Therapies in Clinical Practice, Volume 16, Issue 1, February 2010, Pages 41–46

Advertisements
This entry was posted in Έρευνα, Κλινικές Έρευνες and tagged , , . Bookmark the permalink.

Μοιραστείτε τη σκέψη σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s