Κολικοί Βρεφών και Ρεφλεξολογία

Βρέφη με κολικούς. Μια ετερογενής ομάδα είναι δυνατό να θεραπεύσει; Θεραπεία με παιδιατρική διαβούλευση ακολουθούμενη από μελέτη της επίδρασης της θεραπείας των ζωνών σε μη θεραπεύσιμους κολικούς

Bennedbaek O,Viktor J, Carlsen KS, Roed H, Vinding H, Lundbye-Christensen S
Aalborg Universitet, Institut for Matematiske Fag.
Ugeskrift for Laeger [2001, 163(27):3773-3778]
Κολικός Βρεφών και Ρεφλεξολογία

Κολικός Βρεφών και Ρεφλεξολογία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει και να αντιμετωπίσει κολικούς βρεφών με τη συμβατική ιατρική ακολουθούμενη από διερεύνηση της επίδρασης Ρεφλεξολογικής θεραπείας.

ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Η έρευνα ήταν προοπτική, ακολουθούμενη από μια τυχαιοποιημένη, απλή-τυφλή, διπλά-ελεγχόμενη, προοπτική μελέτη Ρεφλεξολογικής θεραπείας με συνέντευξη και ημερολόγιο.

Εξήντα τρία βρέφη ηλικίας 1-3 μηνών αναφερόμενα από τους γενικούς γιατρούς με κλάμα για περισσότερα από 90 λεπτά την ημέρα, στα οποία χορηγήθηκε παιδιατρική εξέταση και παρέμβαση.
Η αιτία του κλάματος ανακαλύφθηκε σε 33 βρέφη: Η βιταμίνη D (5), η εξάλειψη των πρωτεϊνών του αγελαδινού γάλακτος (3), και πρωκτική στένωση (3). Παροχή συμβουλών σχετικά με τη διατροφή, τον ύπνο, τη μείωση της διέγερσης, και την αποφυγή του παθητικού καπνίσματος (22).
Τριάντα βρέφη χωρίς το όφελος της παιδιατρικής παρέμβασης τυχαιοποιήθηκαν σε τρεις ομάδες για διάρκεια δύο εβδομάδων:
A: Υποθετικά μη αποτελεσματική Ρεφλεξολογία vs B: Υποθετικά αποτελεσματική Ρεφλεξολογία vs C: Καμία θεραπεία – μόνο παρατήρηση.
Η σημαντικότερη παράμετρος ήταν ο αριθμός των ωρών κλάματος πάνω από τις 24 ώρες.
Θεραπεία ορίστηκε ως κλάμα για λιγότερο ή ίσο από 30 λεπτά.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η εξέταση από τον παιδίατρο: Τριάντα τρία από 63 βρέφη επωφελήθηκαν με μείωση στο κλάμα σε λιγότερο από 90 λεπτά και 13 από αυτά τα βρέφη είχαν θεραπευτεί.
Η τυχαιοποιημένη μελέτη: Στην ομάδα C (έλεγχος), κανένας από τους ασθενείς δεν είχε θεραπευτεί.
Στις ομάδες Α και Β (υποθετικά μη αποτελεσματική θεραπεία Ρεφλεξολογίας και υποθετικά αποτελεσματική θεραπεία Ρεφλεξολογίας), οι μισοί ασθενείς είχαν θεραπευτεί, το οποίο (αποτέλεσμα) ήταν σημαντικά καλύτερο από ό,τι στην ομάδα C. 
Δεν υπήρχε σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων Α και Β, αλλά η ομάδα Β φάνηκε καλύτερη από την ομάδα Α. Η ομάδα Β ήταν σημαντικά καλύτερη από C.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Οι βρεφικοί κολικοί είχαν σημαντικό ποσοστό θεραπείας από την παιδιατρική παρέμβαση και τα παιδιά που δεν επωφελήθηκαν από αυτή την παρέμβαση είχαν σημαντικά καλύτερη έκβαση μετά από Ρεφλεξολογική μεταχείριση από
ό, τι είχε η ομάδα παρατήρησης.
Συνιστώνται περαιτέρω έρευνες Ρεφλεξολογικής θεραπείας σε βρέφη.

 (Το κείμενο αυτό αποτελεί ελεύθερη απόδοση του αγγλικού κειμένου και όχι ακριβή μετάφραση)

Infants with colic. A heterogenous group possible to cure? Treatment by pediatric consultation followed by a study of the effect of zone therapy on incurable colic

(PMID:11466984)
 Bennedbaek O,Viktor J, Carlsen KS, Roed H, Vinding H, Lundbye-Christensen S
Aalborg Universitet, Institut for Matematiske Fag.
Ugeskrift for Laeger [2001, 163(27):3773-3778]

Type: Clinical Trial, Journal Article, Randomized Controlled Trial, Research Support, Non-U.S. Gov’t, Comparative Study, English Abstract (lang: dan)

INTRODUCTION: The aim of the study was to investigate and treat infants with colic by conventional medicine followed by an investigation of the effect of reflexological treatment.

MATERIAL AND METHODS: The investigation was prospective, followed by a randomised, single-blind, double-controlled, prospective study of reflexological treatment with an interview and diary. Sixty-three infants aged 1-3 months referred by general practitioners with crying for > 90 minutes a day were given a paediatric examination and intervention. The cause of crying was discovered in 33 infants: Vitamin D(5), elimination of cow’s milk protein (3), and anal stenosis (3); counselling on feeding, sleep, reduction of stimulation, and avoidance of passive smoking (22). Thirty infants without the benefit of paediatric consultation were randomised to three groups for a duration of two weeks: A: Presumed non-effective reflexological treatment vs B: Presumed effective reflexological treatment vs C: No treatment–only observation. The most important parameter was the number of crying hours over 24 hours. Cure was defined as crying for less than or equal to 30 minutes.

RESULTS: Examination by the paediatrician: Thirty-three of 63 infants benefited with a reduction in crying of less than 90 minutes and 13 of these infants were cured.

The randomised study: In group C (control), none of the patients was cured. In groups A and B (presumed non-effective reflexological treatment and presumed effective treatment), half the patients were cured, which was significantly better than in group C. There was no significant difference between groups A and B, but B seemed better than group A. B was significantly better than C.

DISCUSSION: Infantile colic had a significant cure rate at paediatric consultation and the children who did not benefit from this intervention had a significantly better outcome after reflexological treatment than had the observation group. Further investigations in reflexological treatment in infants are recommended.

INDEX

Colic
A clinical syndrome with intermittent abdominal pain characterized by sudden onset and cessation. It is usually associated with obstruction of the Intestines, of the Cystic Duct, or the Urinary Tract

Crying
To utter an inarticulate, characteristic sound in order to communicate or express a feeling, or desire for attention.

Prospective Studies
Observation of population for a sufficient number of persons over a sufficient number of years to generate incidence or mortality rates subsequent of the study group

Referral and consultation
The practice of sending a patient to another program or practitioner for services or advice which the referring source is not prepared to provide

 Single-blind method
A method in which either the observer(s) or the subject(s) is kept ignorant of the groups to which the subject are assigned

Treatment outcome
Evaluation undertaken to assess the results or consequences of management and procedures used in compating disease in order to determine the efficacy, effectiveness, safety, practicability, etc, of these interventions in individual cases or series.

Πηγή:europepmc

Advertisements
This entry was posted in Κλινικές Έρευνες and tagged , , . Bookmark the permalink.

Μοιραστείτε τη σκέψη σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s