Ρεφλεξολογία και Παγωμένος Ώμος σε ασθενείς με Διαβήτη 2

Θεραπευτικά αποτελέσματα των Λέιζερ Χαμηλής Ισχύος (LLLT) και Ρεφλεξολογίας στη Συμφυτική Θυλακίτιδα (Παγωμένος Ώμος) σε ηλικιωμένους ασθενείς με Διαβήτη Τύπου 2

Στόχος: Η συμφυτική θυλακίτιδα είναι κοινή σε ασθενείς με Διαβήτη τύπου 2.
Η επώδυνη φύση της συμφυτικής θυλακίτιδας και η έλλειψη αποτελεσματικής θεραπείας για τη βελτίωση της κίνησης και τη μείωση του πόνου αναδεικνύουν την ανάγκη αναζήτησης μιας νέας αποτελεσματικής θεραπευτικής παρέμβασης.

Η παρούσα μελέτη έχει στόχο τον προσδιορισμό της αποτελεσματικότητας της θεραπείας με Λέιζερ χαμηλής ισχύος (LLLT) και της Ρεφλεξολογίας για τη βελτίωση του εύρους κίνησης (ROM) σε διαβητικούς ασθενείς με συμφυτική θυλακίτιδα (παγωμένο ώμο).

Μέθοδοι: Συνολικά, στην παρούσα μελέτη συμπεριλήφθηκαν 40 εθελοντές ασθενείς και των δύο φύλων, με διαγνωσμένο διαβήτη τύπου 2 και συμφυτική θυλακίτιδα.
Οι ασθενείς διαιρέθηκαν σε δύο ομάδες και η κάθε μία ομάδα περιλαμβάνει 20 ασθενείς ως ακολούθως:
Ομάδα Ι (LLLT): Οι ασθενείς έλαβαν LLLT (Λέιζερ χαμηλής ισχύος) για 15 λεπτά και
Ομάδα II (Ρεφλεξολογία): Οι ασθενείς έλαβαν ρεφλεξολογία, με την τεχνική της “κάμπιας” του αντίχειρα (thumb walking) στα πόδια για 15 λεπτά.
Η θεραπεία εφαρμόστηκε 3 φορές / εβδομάδα για 8 εβδομάδες με ταυτόχρονη σειρά ασκήσεων για 15 λεπτά.

Αποτελέσματα: Οι ασθενείς που έλαβαν LLLT παρουσίασαν σημαντική βελτίωση στο εύρος κίνησης (ROM) της απαγωγής, έσω στροφής, κάμψης και έξω στροφής στο τέλος της 4ης και 8ης εβδομάδας.
Η Ρεφλεξολογία προκάλεσε σημαντική βελτίωση στο εύρος κίνησης ώμου στην 8η εβδομάδα της αγωγής, ενώ η επίδρασή της επί της εσωτερικής περιστροφής ήταν μη σημαντική στο τέλος της 4ης εβδομάδας.

Συμπέρασμα: Το Λέιζερ χαμηλής ισχύος (LLLT) και η Ρεφλεξολογία βελτίωσαν σημαντικά το εύρος κίνησης ( ROM )και μείωσαν τη δριμύτητα του πόνου σε διαβητικούς ασθενείς με συμφυτική θυλακίτιδα.
Το Λέιζερ χαμηλής ισχύος φάνηκε να είναι πιο αποτελεσματικό, ωστόσο και οι δύο θεραπείες μπορούν να συστηθούν για τη θεραπεία του “παγωμένου ώμου”.
Εκκρεμεί περαιτέρω έρευνα για τον ακριβή καθορισμό της αποτελεσματικότητάς τους.

[THERAPEUTIC EFFECTS OF LOW LEVEL LASER AND REFLEXOLOGY ON ADHESIVE CAPSULITIS IN ELDERLY TYPE 2 DIABETIC PATIENTS]

AYMAN S SOLIMAN1, AYMAN M MAHMOUD2*, ZAHRA MH SERRY3, FADY G DAWOOD3
1Department of Physiology, Faculty of Medicine, Beni-Suef University, Beni-Suef, Egypt. 2Department of Zoology, Physiology Division, Faculty of Science, Beni-Suef University, Beni-Suef, Egypt. 3Department of Physical Therapy for Cardiopulmonary Disorders and Geriatrics, Faculty of Physical Therapy, Cairo University, Giza, Egypt

Objective: Adhesive capsulitis is common in Type 2 diabetic patients. The painful nature of adhesive capsulitis and the lack of effective therapy for improving motion and diminishing pain demonstrate the demand for a new effective therapeutic intervention.

The current study aimed to determine the efficacies of low-level laser therapy (LLLT) and reflexology for improving range of motion (ROM) in diabetic patients with adhesive capsulitis.

Methods: Totally, 40 volunteer patients of both sexes with proven Type 2 diabetes and adhesive capsulitis were included in the current study. The patients were divided into two groups each comprising 20 patients as follows; Group I (LLLT): Patients received LLLT for 15 minutes and Group II (Reflexology): Patients received reflexology in the form of thumb walk for 15 minutes. Therapy was applied 3 times/week for 8 weeks with concurrent 15 minutes exercise.

Results: Patients received LLLT showed a significant increase in ROM of abduction, internal rotation, flexion, and external rotation at the end of 4 and 8 weeks. Reflexology induced a significant improvement in shoulder ROM at 8 weeks posttreatment, however, its effect on internal rotation ROM was nonsignificant at the end of 4 weeks period.

Conclusion: LLLT and reflexology significantly improved ROM and reduced pain severity in diabetic patients with adhesive capsulitis; LLLT seemed to be more effective. Thus, both therapies may be recommended in the treatment of frozen shoulder, pending further investigations to trace out their exact efficacies.

Πηγή: Asian J Pharm Clin Res, Vol 7, Issue 5, 2014, 317-321  ( Asian Journal of Pharmaceutical and Clinical Research)

Advertisements
This entry was posted in Αταξινόμητα. Bookmark the permalink.

Μοιραστείτε τη σκέψη σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s