Φυσιολογία

Στο πεδίο αυτό, θα βρείτε άρθρα σχετικά με τη δομή και τη λειτουργία του οργανισμού και τις αλλαγές που μπορεί να υποστεί από κάποιες παθήσεις ή παρεμβάσεις. Άρθρα σχετικά κυρίως με τη Φυσιολογία αλλά και την Ανατομία του ανθρώπινου οργανισμού.

Τι είναι η Φυσιολογία;

Φυσιολογία: Είναι ο κλάδος της ιατρικής που ασχολείται με τις φυσιολογικές λειτουργίες των διαφόρων οργάνων και των αλλαγών που υπόκειται ολόκληρο το σώμα κατά τη διάρκεια αυτών των λειτουργιών. (Λεξικό Ιατρικών Όρων, εκδόσεις Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη, 2000)

Φυσιολογία (η) {χωρ. πληθ.} η επιστήμη που ασχολείται με τις λειτουργίες των ζωντανών οργανισμών και συνιστά συνδυασμό πολλών επιστημονικών κλάδων, κυρ. τής ιατρικής αλλά και τής βιολογίας και τής φυσικής. . [ΕΤΥΜ αρχ. < φύσις + -λογία, o όρος χρησιμοποιήθηκε από τον Αριστοτέλη και εντεύθεν με τη σημ. ≪έρευνα των φυσικών αιτίων και φαινομένων≫, αναφερόταν δε αρχικά στις φιλοσοφικές απόψεις των προσωκρατικών. Την ίδια σημ. είχαν και οι λ. φυσιολογικός και φυσιολόγος. Η σημερινή σημ. αποτελεί ελληνογενές σύνθετο, <γαλλ.physiologie].
(Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Γεωργίου Μπαμπινιώτη, Κέντρο Λεξικολογίας, Αθήνα, 2002)

Τι είναι η ανατομία;

Ανατομία είναι η επιστήμη που ασχολείται με τη δομή του σώματος ανθρώπων και ζώων. (Λεξικό Ιατρικών Όρων, εκδόσεις Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη, 2000)

Ανατομία ή ανατομική: Οι αρχαίοι Έλληνες ιατροί, ο Ιπποκράτης και ο Γαληνός, έπλασαν και χρησιμοποίησαν τους όρους ανατομή (ο Ιπποκράτης: Περί ανατομής) και ανατομική (ο Γαληνός: ‘Ανατομική έγχείρησις). Το μεν ανατομή δήλωσε την πράξη και το αποτέλεσμα τού ≪ανατέμνειν≫, ενώ το ανατομική χρησιμοποιήθηκε ως επίθετο τού έγχείρησις και, κατά παράλειψιν τού έγχείρησις, ως ουσ. που δηλώνει τον αντίστοιχο κλάδο τής ιατρικής (πβ. και γραμματική [ενν. τέχνη], φυσική [ενν. επιστήμη] κ.ο.κ.). o όρος ανατομία ανάγεται σε νεολατ. όρο anatomia (από όπου γαλλ. anatomie, αγγλ. anatomy), ο οποίος χρησιμοποιήθηκε για να αποδώσει το ελλην. ανατομή. Έτσι το ανατομία είναι, στην πραγματικότητα, αντιδάνειο για την Ελληνική, η δε χρησιμοποίηση του αντί των αρχαίων ανατομική και ανατομή επικρίθηκε από τον μεγάλο Έλληνα γραμματικό Κ.Σ. Κόντο κ.ά. Το ανατομία χρησιμοποιήθηκε στην Ελληνική από το 1738 (Λ. Πατούσας) και από το 1811 απαντά στον (ιατρό επίσης) Αδ. Κοραή. Στις αρχές τού 20ού αι. φαίνεται ότι η χρήση τού ανατομία έχει υποχωρήσει τόσο, ώστε ο Στ. Κουμανούδης (Συναγωγή νέων λέξεων…, λ. ανατομία) να υποδεικνύει νά τιμήσωμεν πάλιν την σχεδόν άποδιωχθεϊσαν άνατομίαν ώς το καθόλου όνομα τής τέχνης- […] και δέν πρέπει ίσως τήν άνατομίαν νά άπεχθανώμεθα μόνον και μόνον διότι κα-τεσκευάσθη υπό Φράγκων≫
(σχόλιο της λέξης ανατομία από το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Γεωργίου Μπαμπινιώτη, Κέντρο Λεξικολογίας, Αθήνα, 2002)